Marko Cepenkov

escritor búlgaro

Marko Kostov Cepenkov (en búlgaro y macedonio: Марко Костов Цепенков; 1829, Prilep, Imperio otomano - 1920, Sofía, Reino de Bulgaria) fue un folklorista búlgaro de la región de Macedonia.[1]​ Aunque en su propio tiempo,[2][3]​ se identificó a sí mismo como búlgaro y también su idioma,[4][5][6][7][8][9]​ en Macedonia del Norte se le considera un escritor y poeta macedonio.

Marko Cepenkov
Marko-Cepenkov.jpg
Información personal
Nombre de nacimiento Марко Костов Цепенков Ver y modificar los datos en Wikidata
Nacimiento 1829 Ver y modificar los datos en Wikidata
Prilep (Imperio otomano) Ver y modificar los datos en Wikidata
Fallecimiento 29 de diciembre de 1920 Ver y modificar los datos en Wikidata
Sofía (Reino de Bulgaria) Ver y modificar los datos en Wikidata
Sepultura Sofía Ver y modificar los datos en Wikidata
Lengua materna Macedonio Ver y modificar los datos en Wikidata
Información profesional
Ocupación Escritor y poeta Ver y modificar los datos en Wikidata
Firma Marko Cepenkov Signature (vectorized).svg

ReferenciasEditar

  1. Stojan Genchev, "The Ethnographic Interests of Marko Tsepenkov" in "Bulgarian ethnology", 1980, Bulgarian Academy of Sciences, issue No: 4, pp. 49-56, Language: Bulgarian. The article paints the picture of Marko Tspenekov, a Bulgarian of the National Revival period, and an indefatigable collector of folk art and folklore. The importance of his work for a complete study of Bulgarian folk culture in the second half of the 19th century is shown. Marko Tsepenkov's relations with other Bulgarians of the National Revival period who noted down folklore, such as D. Miladinov and K. Shapkarev are shown, as is the influence which the works of G. S. Rakovski, V. Cholakov, I. Bluskov and D. Matov had on him and his collaboration with Ivan Shishmanov. In consequence of this research work Marko Tsepenkov's place in the general process of studying Bulgarian folk culture, a process connected with the Bulgarian National Revival is established, as well as his place in the history of Bulgarian Ethnography.
  2. A letter from 1917 signed by M. Tsepenkov as a "Bulgarian book-seller" in: Macedonia. Documents and materials, Sofia 1978, III, N 143
  3. Facsimile from the last poem in his "Autobiography", where Cepenкov wrote: "I will leave an etern remembrance to my kind Bulgarian nation"
  4. "Concise encyclopedia of languages of the world", Keith Brown, Sarah Ogilvie, Elsevier, 2008, ISBN 0-08-087774-5, p.120.
  5. In Cepenkov's tales a Macedonian speaking Christian is a Bugarin, a Macedonian speaking Muslim is a Pomak ... and the Macedonian language is called Nashincki or Bugarcki. "Developing cultural identity in the Balkans: convergence vs divergence", Raymond Detrez, Pieter Plas, Peter Lang, 2005, ISBN 90-5201-297-0, p. 27.
  6. "Еве ми трага од лугье — си рекол сам со себе Сильан. Арно ами що знам, що лугье кье бидат? Ако се[т] бугари, арно, — кье се разберем; ами ако се[т] турци или власи, или арнаути, како кье се разбирам, за да сборуам?" Фолклорно наследство: Вълшебни и новелистични приказки, Марко Костов Цепенков, Institut za folklor (Balgarska akademia na naukite) Тодор Живков, Издател Академично издателство "Проф. Марин Дринов", 2001 стр. 127.
  7. "Си тоарил еден Бугарин еден товар и поминал пред баждарница за да влези во градо. Излегол баждарџијата да му сака баждар, арно ама не знаел по бугарцки да зборува, ами турцки". Simpozium posveten na životot i deloto na Marko Cepenkov, Prilep, 15-17 noemvri 1979, Blaže Koneski, Издател Društvo za nauka i umetnost, 1981, стр. 115.
  8. ..."Од сликовницата за Силјан Штркот, една од најпознатите македонски народни приказни, децата може да научат дека нивниот омилен јунак, прилепчанецот Силјан, е Бугарин. Во изданието на издавачот "Лист", Силјан признава дека неговиот јазик е бугарски..." Силјан Штркот од Прилепско - Бугарин?! Весник "Дневник", Број 1770 од 18 март 2006 год. Archivado el 4 de marzo de 2016 en la Wayback Machine.
  9. Антонова-Василева, Л. Речник на прилепския говор (по материали от М. Цепенков). – В: Марко Цепенков. Фолклорно наследство. Т. I- IV. София. Акад. изд. “Проф. М. Дринов”, 1998 - 2007, 383-496.